تاریخ انتشار :چهار شنبه 25 جولای 12.::. ساعت : 10:00 ق.ظ

   248 بازدید

morsi

در منطقه خاورمیانه ترکیه، عربستان و دیگر کشورهای حاشيه جنوبی خلیج فارس تنها کشورهایی هستند که سرمایه و امکان کمک به مصر را دارند

هوشنگ شیخو،پایگاه خبری تحلیلی جوان/جامعه مصر مثل  اکثر کشورهای خاورمیانه یک دولت طبیعی که منبعث از هویت اجتماعی ونیازهای این جامعه باشد نیست وهمواره شرایط وساختارهای نظام بین المللی بوده که دولتی را را در این کشور ایجاد کرده است. الزامات و فشارهای نظام بین الملل به خصوص از ابتدای قرن نوزدهم در مصر، نهاد دولت را به صورت مصنوعی ایجاد کرده است. بر این اساس نهاد دولت از زمان محمدعلی پاشا دو کارویژه در مصر داشته است: ایجاد نظم داخلی و تأمین منفعت قدرت ها و ایفای کارویژه در نظام بین الملل. لذا نهاد دولت در مصر برون گرا است و بر اساس نیازهای داخلی شکل نگرفته است. بنابراین دولت در مصر توسعه گرا نیست بلکه برون گرا است و بیشترین نقش آن درایجاد نظم و ایفای نقش منطقه ای است. اگر این دو ویژگی ایفا شود مصر به سوی نظامی سیاسی با ترکیبی از نیروهای سیاسی حرکت می کند که به تدریج با الحاق به فرایندهای منطقه ای و جهانی توسعه گرا خواهد شد.

اقتصاد مصر یک اقتصاد واپس مانده است و نیازمند به فرایندهای بین المللی است. طبق گزارش صندوق بین المللی پول و اتحاديه اروپا، به دلیل کاهش سطح توریسم و سرمایه گذاری، مصر به حداقل هفت میلیارد دلار کمک و تزریق مالی برای نجات از ورشکستگی نیاز دارد. همچنین بر اساس آمار، مصر برای توسعه اقتصادی و ارتباطی حداقل به سالیانه 40 میلیارد دلار سرمایه گذاری نیاز دارد.

در منطقه خاورمیانه ترکیه، عربستان و دیگر کشورهای حاشيه جنوبی خلیج فارس تنها کشورهایی هستند که سرمایه و امکان کمک به مصر را دارند. از سوی دیگر عمده کارگران مصری در خارج از کشور در این کشورها زندگی می کنند.نیازهای اقتصادی منجر می شود که هر کسی که در مصر قدرت را در دست باشد،به دلیل نیازهای اقتصادی خود به سمت ترکیه،عربستان و دیگر کشورهای حاشيه جنوبی خلیج فارس گرایش داشته باشد.

وقتی از دموکراسی و حکومت های مردمی ومدنی صحبت می کنیم،مصداق و مراد از این تعریف این است که نظامیان دیگر نقش تعیین کننده را در آن حکومت ندارد.آنچه در مصر مشاهده می کنیم.این است که بخشی از معادله قدرت در دست نظامی ها قرار دارد.با درنظر گرفتن این شرایط بدون توجه به تحولات آیندهنمی توان گفت که محمد مرسی تا چه اندازه مبسوط الید است!

مصر با چالش هاي داخلی فراوانی مواجه است.چالشهای مصر را با نگاهی اجمالی به وقایع اخیر آن می توان مشخص کرد؛ارتش،کارگزاران سابق،جامعه دو قطبی سیاسی،تنوع اجتماعی اخوان المسلمین و…از جمله این چالش ها هستند.

علاوه بر همه این چالش ها مرسی با معضلاتی در خارج از مرزهای مصرهم روبرو است.اولین سفر خارجی مرسی به مقصد عربستان برای ما دارای نکات قابل ملاحظه فراوانی است.آنچه در این سفر جلب توجه می کند نحوه بدرقه مرسی توسط سعودی است که در سطح بسیار پایینی صورت گرفت به طوریکه در بدرقه او عبدالعزیز بن ماجد امیر مدینه وسعودالاحمد رئیس پلیس این شهر حضور داشتند واین می تواند نشانگرعدم توافق میان سعودی ها ومرسی باشد.

همه آن هایی که تحولات بین المللی را دنبال می کنند.به طور حتم می دانند که روابط مرسی با جریان حماس و دولت فلسطین بسیار گرم ونزدیک است به گونه ای که روز اعلام پیروزی مرسی در فلسطین مردم جشن گرفتند.از طرف دیگر پر واضح است که مشکل اصلی اسرائیل و آمریکا با سوریه بر سر این است که سوریه مدافع محور مقاومت ویکی از سه ضلع محور مقاومت است.با وجود این می بینیم ازیک سو مرسی مخالف جدی نظام سوریه (مدافع مقاومت) واز سوی دیگر دوست حماس(پرچمدار مقاومت در فلسطین)محسوب می گردد.آیا مرسی به جایی نمی رسد که بین حماس و مخالفت با نظام سوریه یکی را انتخاب کند.بسیار محتمل است که مخالفت بیشتر با سوریه را در پیش بگیرد و همچنین روابطش با جنبش حماس در هاله ای از ابهام قرار می گیرد.

محمد مرسی از جهات فراوانی به رجب طیب اردوغان شبیه است و انتظار می رود در سیاست خارجی الگوی عمل اردوغان را در پیش بگیرد.باید در نظر داشت در پس پرده تدوین سیاست خارجی مرسی داوود اوغلویی برای طراحی وجود ندارد.تمام چالش های مرسی در سیاست خارجی نشأت گرفته از عدم اتخاذ استراتژی مشخص و روشن است.

در پایان آنچه از مشاهده تحولات مصر بر می آید این است که نمی توان به شکل گیری روابط گرم دولت مرسی با ایران خوش بینبود. همچنان که چندی قبل مرسی دستور ممنوعیت ورود اتباع ایرانی به مصر را صادر کرد.با توجه به اين مسائل مسئولین سیاست خارجی ما باید در تاکتیک های سیاسی خود بازنگری کنند. نباید بدون طرح ونقشه قبلی وبلافاصله از افراد اخوان المسلمین قهرمان سازی کنند.این همان اشتباه تحلیلی-محاسباتیاست که در مورد اردوغان دچار شدیم.واقعیت نشان می دهد اخوان ها افرادی صادق وثابت قدمنیستند؛پس نباید بی چون وچرا و با تمام وجود این افراد را قبول و مداحی کنیم. رفتار با اخوان ها مستلزم تأمل و تعمق بیشتری است.

Print Friendly
کدخبر : 6620




دیدگاه خود را به ما بگویید.