تاریخ انتشار :جمعه ۷ تیر ۹۲.::. ساعت : ۷:۰۷ ق.ظ

   650 بازدید

سردشتی‌ها از کوچک‌ترین امکانات درمانی محرومند و برای دریافت ساده‌ترین داروهایی که درد و آلام آنها را تسکین می‌دهد باید تا پایتخت  سفر کنند.

جوان پرس : 7 تیرماه 1366 بود  7 روز از اولین ماه تابستان 1366 می‌گذرد. لحظاتی قبل از آن‌که عقربه‌های ساعت 30/4 دقیقه بعدازظهر را نشان دهد، نقطه‌های سیاهی در آسمان سردشت ظاهر می‌شود. هواپیماها غرش می‌کنند و سپس‌ 4 بمب در شهر و 3 بمب دیگر در روستاهای اطراف فرود می‌آید. این یکی از فجیع‌ترین و وحشتناک‌ترین تهاجم شیمیایی بود که سبب کشته و مجروح شدن عده زیادی از هموطنان شد.

پس از این حادثه ایران سردشت را نخستین شهر قربانی جنگ‌افزارهای شیمیایی در جهان نامید. اما سردشت نخستین مورد استفاده از بمب‌های شیمیایی توسط عراق در طول جنگ تحمیلی نبود، همان‌طور که آخرین آنها هم نبود.هزاران نفر بلافاصله بعد از حملات وحشیانه شیمیایی عراق جان سپردند. کسانی هم نجات پیدا کردند و ماندند تا با پوست‌ها و چشم‌های سوخته و تاول زده، خاطره سوختن همنوعانشان را به نسل‌ها منتقل کنند، آنانی که ماندند هنوز از دردهای طولانی و وخیم در عذابند.

 

 26سال از بمباران شیمیایی منطقه «سردشت» می‌گذرد. یکی از زیباترین شهرهای ایران که البته شهرتش را مدیون دیکتاتور دیوانه‌ای‌ است که تصمیم گرفت برای شکستن عزم و اراده زنان و مردانی که نمی‌خواستند تسلیم اهداف شوم و شیطانی‌اش شوند آن منطقه را بمباران شیمیایی کند.

 

تا این‌جای داستان چندان غمبار نیست، به هر حال کشور ما با دیوانه خون‌آشامی دست و پنجه نرم می‌کرد که به حکم «از کوزه همان برون تراود که در اوست» توقع دیگری از او نمی‌رفت.اگر جز این می‌کرد باید در شناختمان از طبع و طبیعت او شک می‌کردیم. جنگ تمام شد، ما به ساختن کشور تحت لوای شعار سازندگی مشغول شدیم.هشت سال بعد از آن توسعه سیاسی و اصلاحات را سرلوحه شعارهایمان قرار دادیم. بعد از این سرگرمی ، 8 سال را تا به امروز با شعار عدالت و مهرورزی سپری کردیم. اینکه این شعارها تا چه اندازه تحقق پیدا کرده‌اند حرف و سخنی است که باید در جای و فرصتی دیگر بدان پرداخت.

 

  سردشتی‌ها از کوچک‌ترین امکانات درمانی محرومند و برای دریافت ساده‌ترین داروهایی که درد و آلام آنها را تسکین می‌دهد باید تا پایتخت  سفر کنند. بیمارستان دارند اما از دکتری که دردهای بی‌شمارشان را تشخیص دهد و برای آنها دارو تجویز کند خبری نیست. علاوه بر این هنوز بسیاری از آنها به عنوان مجروح شیمیایی به رسمیت شناخته نشده‌اند.

 

  من نمی‌دانم علت این همه بی‌مهری و بی‌اعتنایی به مردم مهربان و دوست‌داشتنی و زخم‌خورده سردشت چیست؟  این ماجرا هر علتی داشته باشد مسئول مستقیم آن کسانی هستند که در رأس قوه مجریه ویا در راس دستگاه دولتی قرار داشته‌اند و دارند.راستی آنها که برای کوروش بزرگداشت می‌گیرند و به منشور حقوق بشر او فخر می‌فروشند و می‌خواهند عید نوروز را به همه جهان صادر کنند تا به حال به سردشت سفر کرده‌اند؟!

 

  لیلامعروف زاده جانباز 40 درصد بمباران شیمیایی در این خصوص می گوید ؛ من به هر کدام از مصدومین که در سالن اه وناله می‌کشیدن سرم و امپول آترو پین تزریق می‌کردم. همه آن‌ها را به دوش گرفتن به آب توصیه می‌کردیم و هیچگونه اطلاعی در مورد گاز خردل که مردم به آن آلود ه شده بودند، نداشتیم.

 

وی ادامه می دهد ؛ مصدومین با چشمان پر از آب استفراغ می‌کردند و پو ست بدنشان به شدت خارش داشت و مشکل تنفسی داشتند. مصدومین بد نشان خیلی داغ می‌شد و می‌خواستند لباس‌هایشان رابیرون بیاورند و بسیاری از آن‌ها چهره‌هایشان سر خ و سیاه می‌شد و بعضی می‌گفتند سینه‌مان می‌سوزد و چون من را اکثرا می‌شناختند، هر گوشه مرا صدا می‌زدند و در خواست کمک می‌کردند و من تنها زنی بودم که به همراه برادران اعزامی به سا لن‌تر بیت بدنی (نقا هتگاه) کمک و مداوا می‌کردم. به همراه من تعدادی آقا هم بودند که به وضعیت مصدومان رسیدگی می‌کردند.

 

با این حال استفاده از سلاح‌های شیمیایی در طول جنگ تحمیلی توسط عراق بیش از یکصد هزار مجروح و شهید در بین نظامیان و مردم بی‌دفاع کشورمان به‌جای گذاشته است. گازهای ارگانوفسفره (عوامل اعصاب، تاول‌زا و گاز خردل) در طول جنگ مکرراً‌ توسط نیروهای رژیم بعثی مورد استفاده قرار گرفت. پس از جنگ جهانی اول این نخستین باری بود که از سلاح‌های شیمیایی به صورت وسیع در جنگ استفاده می‌شود. این موضوع آشکارا مغایر با پروتکل 1925 ژنو بود.

 

آمریکایی‌ها اولین کسانی بودند که قبل از جنگ جهانی، سلاح‌های شیمیایی را علیه سرخپوستان به‌کار گرفتند. در جنگ جهانی اول در سال 1915 سلاح شیمیایی از سوی آلمان‌ها به‌کار گرفته شد و سپس دیگر کشورها استفاده از آن را در برنامه جنگی خود گنجاندند. عراق بر استفاده از عوامل شیمیایی در جبهه‌های جنگ اکتفا نکرد و بارها در مناطق مسکونی، به‌ویژه در روستاها بمب‌های شیمیایی خود را فرود آورد.

 

بر اساس گزارش‌های رسمی حملات شیمیایی عراق علیه ایران و برخی مناطق کردنشین عراق به بیش از سی بار می‌رسد که مهم‌ترین آنها عبارتند از:

 – استفاده از گاز موستارد یا خردل در سردشت در هفتم تیر ماه سال 1366.  این یکی از فجیع‌ترین و وحشیانه‌ترین حملات از نوع شیمیایی بود.

– بمباران شیمیایی بسیاری از روستاهای اطراف ایران در اسفند 1367 . – شیمیایی ساکنان شهر شلمچه و روستاهای اطراف آن در اسفند 1367.

 

این وحشیانه‌ترین مورد استفاده از عوامل شیمیایی بود. بمباران شیمیایی شلمچه وسیع‌ترین مورد استفاده از جنگ‌افزارهای شیمیایی از زمان جنگ جهانی اول تاکنون به‌شمار می‌آید که حداقل 5 هزار نفر از مردم کرد و مسلمان این شهر کشته و 7 هزار تن زخمی شدند و بالاخره بمباران شیمیایی روستاهای اطراف شهرهای سرپل ذهاب، گیلانغرب و اشنویه در خرداد ماه 1367.

 

این چهار مورد مهم‌ترین موارد استفاده از عوامل شیمیایی در طول جنگ تحمیلی علیه غیرنظامیان توسط عراق بود.اما در واقع شروع استفاده از بمب‌های شیمیایی توسط عراق در جنگ تحمیلی در اوایل جنگ تحمیلی در منطقه شلمچه بود که از این بمب‌ها به‌طور محدود استفاده شد و برای دومین بار در منطقه میمک تکرار شد.

 

عراقی‌ها از آغاز سال 1361 به‌طور پراکنده و علنی از عوامل شیمیایی کشنده استفاده کردند. در سال 1362، عراق به کاربرد جنگ‌افزارهای شیمیایی در پیرانشهر و حوالی پنجوین مبادرت ورزید. ایران حادثه پنجوین را جنایت جنگی نامید و مجروحین جنگ شیمیایی به بیمارستان‌های تهران اعزام شدند.از این پس عراق به‌طور مکرر در عملیات‌هایی چون والفجر 2، والفجر 4، خیبر، بدر و بعدها در والفجر 8 و کربلای 5 از شیمیایی استفاده کرد. 27 اسفند 1362 عراق برای اولین بار در تاریخ جنگ‌های دنیا از گاز اعصاب استفاده کرد.

 

در اواخر سال 1362 عراق به علت علنی شدن ابعاد گسترده کاربرد این جنگ‌افزارها در جنگ با ایران در مجامع بین‌المللی مجبور به توقف موقتی استفاده از آنها شد. اما استفاده از جنگ‌افزارهای شیمیایی در بعد وسیع توسط عراق از اوایل زمستان 1364 که رزمندگان ایران توانستند شهر فاو را تصرف نمایند، مجدداً آغاز شد. در اوایل سال 1366 عراق بار دیگر از جنگ‌افزارهای شیمیایی به‌طور انبوه در جبهه مرکزی سومار استفاده کرد.

 

پس از عملیات والفجر 8 ، نیروهای عراقی به طرز بی‌سابقه‌ای از مواد سمی شیمیایی استفاده کردند. حدود هفت هزار گلوله توپ و خمپاره حاوی مواد سمی علیه مواضع ایران شلیک شد.در طول 20 روز هواپیماهای عراق بیش از هزار بمب شیمیایی در صحنه عملیات فرو ریختند و متجاوز از 30 تهاجم شیمیایی علیه هدف‌های غیرنظامی در ایران انجام شد و این به معنای رقم خوردن فجایعی در سردشت و حلبچه بود که با فجایعی همچون بمباران اتمی شهرهای هیروشیما و ناکازاکی ژاپن به‌ دست آمریکا قابل مقایسه است.

 با همه این مشکلات مردم سردشت به خاطر دفاع از وطن خود اين شهر را ترك نكردند و با تمام وجود به مبارزه پرداختند و تاولهاي امروز آنها، يادگار روزهاي مبارزه است.ولی متاسفانه 28 سال از آن روزها می گذرد ؛ سردشت هنوز فاقد مركز درماني جامع براي جانبازان شيميايي است و اين خلاء بزرگ سالهاست كه جامعه جانبازان را آزار مي دهد و همچنين تهيه دارو ديگر دغدغه بزرگ اين قشر رنج كشيده است.

 

نماينده مردم پيرانشهر و سردشت در مجلس شوراي اسلامي  در این خصوص با اشاره به مشكلات جانبازان شيميايي گفت: هنوز سردشت از داشتن مركز درماني مناسب بي نصيب مانده است و جانبازان شيميايي با تحمل فشارهاي فراوان و طي مسافتها به تهران رفت و آمد كرده و داروي خود را تهيه مي كنند.وي به آمار جانبازان شيميايي سردشت اشاره كرد و گفت: ۵۵۰ نفر زن و يك هزار و ۵۰۰ نفر مرد، جانباز بمباران شيميايي اين شهرستان هستند.نماينده پيرانشهر و سردشت بابيان اينكه البته آمارهاي واقعي بيشتر از ارقام ذكر شده است ادامه داد: عوارض ناشي از بمبهاي شيميايي تا ۵۰ سال پس از فاجعه خودنمايي مي كنند.

Print Friendly, PDF & Email
کدخبر : 20505




۷ دیدگاه

  1. یاشار گفت:

    واقعه ی تاسف ناکی بود!

  2. اشکان گفت:

    با سلام
    بنده اهل سردشت می باشم و با دیدن این متن خیلی متاثر شدم….. واقعا سردشت عاری از هر گونه امکانات بهداشتی درمانی می باشد که دل همه ما سردشتی ها را به درد آورده است و متاسفانه هیچ مسئولی به این قضیه رسیدگی نمی کند.
    جالب اینجا است که کارمندهای اداره جانبازان شهرستان سردشت هم دلسوز نیستند و فقط به فکر منافع خودشان هستند و به جانبازها هیچ توجهی ندارند.

    با احترام

  3. ناشناس گفت:

    اما بی لیاقتی مسئولان استان در رسیدگی و توجه به این شهیدان زنده کشورمان بر کسی موشیده نیست. امیدوارم این کمیته تحقیق از استانداری به این موضوع نیز توجه کند.خودشان هدایای آنچنانی میگرفتند و در این حالی بود که با یک دهم یکی از آن هدایا کلی از مشکلات این عزیزان حل میشد.

  4. خاک پای معلولین سردشتی:جانباز اورمیه ای گفت:

    داداش اونقدر به این قشر بی تفاوت شده اند که نگو ونپرس! مردم ما هم مقصرند! انگار که نه انگار همه مردم بیک طریقی از فامیل وآشنای نزدیک معلول وجچانباز جنگ دارند یا از بمبارانها یا جنگ همین مردم خودشان کم توجهی وکمی تا قسمتی بی توجهی کردند که هیچ والله که خود همین مردمند که باعث شده اند مسئولین برخیشان پررو شده و با کمال پررویی جوابهای سربالای آنچنانی و بی ادبانه هم میدهند…. بگذار بدرد خود بپیچیم…. داداش ولمان کن …. فقط همه بدانند کلکم مسئوالا همینجا صدق میکند.

  5. کمپین مردمی خواستار ابطال انتخابات چهارمین دوره شورای اسلامی شهر ارومیه
    تخلف و تقلب در انتخابات شورای شهر ارومیه
    http://ourmia.mihanblog.com
    بازشماری با حضور کاندیداها و مردم
    ابطال انتخابات وبرگزاری مجدد

  6. جانباز گفت:

    یکی از کاندیداها میگفت به 1500 نفر جانباز اورمیه ای sms زده دعوت به شرکت درانتخابات کرده و گفته بهش رای بدن به غیر از 21 نفر از هیچکدام پاسخ نگرفته ! معنی ومفهوم این بی پاسخی چی میتونه باشه یعنی ناراضایتی تا گلوگاه است!

  7. ناشناس گفت:

    Awesome blog post.Really thank you! Will read on…

دیدگاه خود را به ما بگویید.