تاریخ انتشار :شنبه 16 ژوئن 12.::. ساعت : 12:45 ق.ظ

   370 بازدید

 چند نفر می دانند كه همین روزها سالگرد شهادت قادر نوروزی است

آقایی پر، پایگاه خبری جوان/اصلا” كسی می داند كه سالگرد شهادت محرمعلی سلطانی اول تیر است.

مجید شمسی تولوز هم اول تیر 58 شهید شد.

تكابی ها یادشان هست كه شهید مجید بقایی سی و دو سال پیش در اول تیرماه شهید شده است؟

شهیدان جمشید دلاوری، عیوض کاظمی قولانجیق، غلام رنجبر گلعذابی، علی هوشیار، جعفر تیزویر، خضرزنده ور ، محمد قمری، حسین دیزجی، مجید سلامی همگی اول تیر سالهای 59 تا 85 شهید شده اند، چند نفر به یاد این شهداست و برایشان بزرگداشت می گیرد.

خیلی آرام شهدا را فراموش می كنیم ، خیلی آرام …

شعار مشهور «آذربایجان اویاخدی انقلابا دایاخدی» از آغازین روزهای پیروزی انقلاب اسلامی در سال 57در تمامی شئون زندگی مردم این سرزمین جاری است، حتی پیش از انقلاب نیز سهم مردم غیور این منطقه در ترسیم مسیر رهایی بخش نهضت خمینی كبیر از یوغ دژخیمان پهلوی در برگهای تاریخ ایران بسیار چشمگیر و تاثیرگذار است.

مراسم تشییع شهدای دارلک

در سی و سه سال گذشته و تاكنون فقط برگ های كوچكی از این افتخارات در عرصه رسانه ها و مطبوعات فرصت تجلی و معرفی پیدا كرده اند و انبوهی از مبارزات و جانفشانی های دلاوران این سرزمین به سبب غفلت اهالی قلم و رسانه هیچ وقت بر مشتاقان فرهنگ جبهه و جنگ عرضه نشده اند.

اكنون كوچه و خیابان های شهرها و روستاهای آذربایجان غربی مزین به اسامی شهدایی است كه در آغاز جوانی و چه بسا با دل كندن از خانواده، نوزادهای چند روزه و یا فرزندانی كه هیچ وقت پدر را ندیدند از جان شیرین خود گذشتند و عازم میدان رزم شدند.

اگر در 8 سال دفاع مقدس در غرب و جنوب كشور دشمن در جبهه روبرو بود و به سهولت قابل شناسایی و اتخاذ تدابیر نظامی ، اما در سالهای 57 تا 62 دشمنان دیگری نیز سینه انقلابیون و مردم غیرنظامی آذربایجان غربی را هدف قرار می دادند كه این دشمنان شامل گروه های الحادی، احزاب منحله دموكرات و كومله و گروههایی دیگر از منافقین و ضد انقلابها می شدند كه نه بسهولت قابل شناسایی بودند و نه به آسانی می شد تاكتیك های نظامی و جنگی برای مقابله با آنها به كار گرفت.

مراسم تشییع شهدای دارلک

چراكه وابستگان به این گروه ها در میان مردم و در شهرها و روستاها سنگر گرفته بودند و خود مردم طعمه و ابزار حماقت آنان قرار می گرفتند كه در این راستا پاكسازی های شهرها و روستاهای غرب كشور از اعضای این جریانها چند سال به طول انجامید و مبارزان زیادی را غرق در خون خود كرد.

آذربایجان غربی در سالهای نخست انقلاب و جنگ به مراتب شرایط پیچیده تری داشت چراكه به سبب موقعیت جغرافیایی ، تعدد قومیتی و سابقه فعالیت گروه های الحادی ، مرز میان دوست و دشمن به سختی قابل تمایز بود.

سالهای اول انقلاب در این دیار و به ویژه در ارومیه از دوره های پر حماسه و تاثیرگذار تثبیت انقلاب است.

اگر در جنوب و غرب كشور فکه، هویزه، طلائیه، شلمچه، چذابه، دهلاویه یا تنگه مرصاد محل بازدید كاروان های راهیان نور است در آذربایجان غربی بسیاری از شهرها و روستاها و حتی منازل مسكونی توده های مردم محل جنگ و دفاع از انقلاب و اعتقادات انقلابی بود و دشمن در جای جای آن رخنه كرده بود و امروز باید محل بازدید كاروان های راهیان نور باشد تا جوانان بدانند مردم چه كرده اند تا امنیت امروزی شكل گیرد.

حتی اگر چالدران نیز محل بازدید کاروان های راهیان نور باشد به سبب چندین هزار شهدای تاریخ ایران زمین در این منطقه باز راه معرفی شیرمردان این سرزمین به نسل جدید را درست رفته ایم.

این روزها برخی از مسئولان هر چند وقت یکبار با خانواده شهدا دیدار می کنند اما باید پذیرفت که دیگر تشریفاتی و نمادین بودن بسیاری از این دیدارها کلیشه شده است.

متاسفانه برخی از شهدای استان در مظلومیت و گمنامی هستند.

شهدای استان و بویژه شهدای دارلک باید بیشتر به جوانان و نوجوانان معرفی شوند و نسل جوان باید بدانند این شهدا چگونه با آگاهی و شناخت در مسیر تعالی گام نهادند و در راه دفاع از کیان اسلامی شربت شهادت نوشیدند.

مراسم تشییع شهدای دارلک

استانداری آذربایجان غربی با ساخت سریال شهید مهدی باکری معرفی ایثارگری ها و از جان گذشتگی های مردم استان را آغاز کرده و این تنها باید آغازی باشد برای معرفی همه شهدای این سرزمین.

دارلك و شهدای گلگون كفن آن فقط یك نمونه از بیشمار جانفشانی هایی است كه در این خطه از كشور برای دفاع از انقلاب اسلامی به حقیقت پیوسته است.

حقیقت آن است كه مبارزات مردم آذربایجان غربی با گروه های الحادی و منافقین به عنوان بخش تاثیرگذاری از تاریخ انقلاب كه به نوعی منحصر به فرد نیز بوده است كمتر مورد توجه قرار گرفته و از كنار این شیوه از مبارزه و جنگ با بی توجهی رد شده ایم.

امروزه تاریخ دفاع مقدس و چگونگی حفظ آثار و انتقال ارزش های آن به نسل های بعدی برای خود سازمان و نهاد و متولی دارد یا برای جنگ سایبری و نرم دشمن تدابیر ویژه اندیشیده می شود اما شیوه مبارزات مردمی آذربایجان غربی در سالهای نخست انقلاب كه به نوعی تا امروز هم امتداد یافته است نیازمند حداقل یك رویكرد و توجه منطقه ای در قالب ساختاری مشخص است تا فقط با معرفی چهره های بزرگ و رویدادهای پر اهمیت تر سایر جانفشانی های مردم این منطقه دچار غفلت نشوند.

پیکر غرقه به خون شهید مهدی امینی

 همانی که خیلی وقت است از خیابانی که بنام اوست بی تامل عبور می کنیم

اوایل انقلاب منافقین و احزاب منحله و ضد انقلابیون، شهر مهاباد در جنوب آذربایجان غربی را به عنوان مرکزتجمع، فرماندهی وبرنامه ریزی بر علیه نظام و انقلاب انتخاب كرده بودند، منطقه دارلك در 15 كیلومتری این شهر مشتمل بر چند روستا در دشتی وسیع و استراتژیك، محل اتصال جاده ارومیه به میاندوآب و مهاباد از اهمیت ویژه ای برای انقلابیون و همچنین ضد انقلاب ها برخوردار بود.

ضدانقلاب به منظور قطع ارتباط جنوب و شمال استان تمام قوا وامکاناتش را در اردوگاهی كه در این منطقه برپا كرده بود متمرکز می كرد و در حقیقت پاشنه آشیل جنگ های مردم منطقه و منافقین و ضدانقلاب در دارلك خلاصه می شد.

و این مکان محل شهادت افتخار آمیز جوانانی است که این روزها سالگرد شهادتشان است.

حماسه دارلک بعنوان صفحه زرینی در صفحات تاریخ انقلاب اسلامی ماندگار شد و آذربایجان غربی از خطر تجزیه طلبی رهایی یافت كه تبعات پیروزی آن در موفقیت های بعدی در استان كردستان هم منجر شد.

منبع : نقطه سر خط

Print Friendly
کدخبر : 5368




2 دیدگاه

  1. شاهد فراموش شده گفت:

    پرسش وتحلیلتان معلولیت است! علت: یکیش عملکرد ناپخته نظام در توصیف وتقدیر از شهداست مثلا مزار شهدای گمنام را میبرند در پارک جنگلی دفن میکنند که بزور چماق بمردم بگویند ازتفریح حتی سالمش محروم هستید. شهدا را سپر بی عرضگی نا مدیریتیهایمان کردیم! عرضه نداریم اسلام ناب محمدی را به جوانان و مامورین کنترل تفهیم کنیم مزار را کاشتند تا گشت 110 کارش راحت شود نه اسلام! روز جمعه از ساعت بعد از اذان ظهر تا اذان عصر با پخش قران که در میان موزیک متن قهو خانه سنتی درهم می پیچد شان شهدا را پایین میکشیم! مزار را تیغ تیز زبان خشک مقدسی نمایی نموده اند تا هرآنچه ذهنیت خوب باقیمانده را از راه شهدا دور کنند! نه اینکه مراکز تفریح سالم در اورمیه به وفور پیداست چه اشکالی دارد نه!؟ در سالهای نه چندان دور هر سال از خانواده شهدا دلجویی ویاد میشد الان خلاصه شده به یک ناهار در روز جانبازان وشهدا و دیگر هیچ!

دیدگاه خود را به ما بگویید.