تاریخ انتشار :جمعه ۱۲ مرداد ۹۷.::. ساعت : ۹:۲۹ ق.ظ

   99 بازدید

هر کشوری به فراخور شرایط جاری و ساری در آن و موقعیت‌های جغرافیایی، منطقه‌ای، سیاسی، فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و با عنایت به فرصت‌ها و تهدیدهایی که با آن مواجه است از شرایط کمی و کیفیِ اقتصادیِ متفاوتی برخوردار است که به تبع ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست.

جوان پرس / عبدالسلام معروفی : این روزها حال و احوال اقتصادی و جیب مردم و دستگاههای اجرایی و سازمان ها اصلا خوب نیست! قیمت ها ثانیه ای بالا می رود! واحدهای کنترل و نظارت ضعیف عمل می کند! رانت ، اختلاس و فساد در حال گسترش است ! قدرت خرید و درآمد مردم به شدت کاهش یافته است! میزان نقدینگی در دست برخی ها بشدت در حال افزایش و تعدادی دیگر هم کاهش یافته و این مهم باعث افزایش فاصله بین فقرا و اغنیا شده است! وضعیت واحدهای تولیدی و صنعتی هم اصلا مساعد نیست و از قبل همین رکود اوضاع اشتغال و بیکاری قمر در عقرب است! دادوستد مرزی و تجاری هم به شدت کاهش یافته است و مبادلات با کشورهای تجاری هم معقول و منطقی نیست!

وضعیت کشاورزی و صنایع وابسته به آن هم تعریفی ندارد! میزان اعتباری اختصاصی به پروژه های عمرانی و اجرایی و بخش دولتی هم کمتر از ۳۰ درصد است ! اکثر پروژه های عمرانی بدلیل کمبود اعتبار به کندی پیش می روند!

از یک طرف با افزایش بی رویه کالاها و برخی اجناس و قیمت ثانیه ای دلار و ارز و سکه روبرو هستیم و از طرف دیگر هر روز شاهد کشف لجام گسیخته اختلاس ، فساد و رانت در کشور می باشیم ؛ خلاصه به طور کلی روز و سال های سختی را سپری می کنیم و در یک جنگ تمام عیار اقتصادی قرار داریم و این جنگ کشور و مردم و بدنه اجرایی را با چالش اصلی روبرو ساخته است و دولت و حاکمیت به سختی فضای کشور را مدیریت می کنند.

 آمریکا و وابستگانش به عنوان دشمن همیشه در صحنه هم از هیچ فرصتی برای فشار بر مردم و حاکمیت بیکار ننشسته و در همه این ۴۰ سال سعی در تشدید این فشارها بر آمده و این تحریم ها و ناهنجاری ها در این سال ها چندین برابر شده است و در یک جنگ تمام عیار اقتصادی با دشمن بسر می بریم.

کارشناسان اقتصادی معتقدند ؛ افزایش پایه های مالیاتی برای پوشش هزینه های دولت ،  جلوگیری از قاچاق به منظور توسعه بازار محصولات تولید داخل ، کاهش نقدینگی ،  توقف گرانی نرخ حامل های انرژی و احیای کارت سوخت ،  کنترل واردات ،  اصلاح قانون هدفمندی یارانه ها  ، افزایش و تخصیص بودجه های عمرانی ، رشد پایه های مالیاتی ،  پیگیری معوقات بانکی ،  توسعه بخش کشاورزی و هدایت نقدینگی به سوی بخش مسکن و تولید و اشتغال و قعال سازی واحدهای تولیدی می تواند در حل بحران اقتصادی کمک کند.

هر کشوری به فراخور شرایط جاری و ساری در آن و موقعیت‌های جغرافیایی، منطقه‌ای، سیاسی، فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و با عنایت به فرصت‌ها و تهدیدهایی که با آن مواجه است از شرایط کمی و کیفیِ اقتصادیِ متفاوتی برخوردار است که به تبع ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست.

در طول سالیان و دهه‌های گذشته با وجود ظهور و بروز نارسایی‌های متعدد، با تدابیر و تمهیدات تعریف شده اصولی، عبور و رفع بسیاری از مشکلات امکان‌پذیر شده است، اما در عرصه اقتصادی، ضریب حصول توفیقات به نسبت موفقیت‌های حاصل شده دیگر در بخش‌های سیاسی، امنیتی، بین المللی و… محدودتر و کمرنگ‌تر به نظر می‌رسد. یقینا با در نظر گرفتن مشکلات و نارسایی‌های کشور، عمده‌ترین چالش فعلی، به معضلات اقتصادی خلاصه می‌شود.

تورم،کاهش قدرت خرید مردم، بیکاری و غیره ، از نمونه نارسایی‌هایی است که با رفع هر چه بیشتر آن سِیر توسعه کشور تسریع خواهد شد.

بدون شک ؛ مشکلات اقتصادی ایران راه حل دارد و راه حل آن: « استفاده حداکثری از منابع خدادادی و توان علمی و مدیریتی نیروهای داخلی و تجربه کشورهای دوست » می باشد.

اما اینکه مشکلات اقتصادی ایران راه حل دارد نیز کاملا روشن است چون اگر نفت را نادیده بگیرم و تنها بخشهای کشاورزی ، صنعت و تجارت را مورد توجه قرار دهیم پی خواهیم برد که ظرفیت خوبی در کشور ما وجود دارد ، بی توجهی به قواعد علمی ، یک تنه به جنگ همه مسائل رفتن ، نادیده گرفتن توانائی های خیل دلسوزان کشور ، ذوب شدن در افراد خاص و تکیه دادن بر نظرات غیر علمی آنان ، پاس دادن مشکلات به سمت دیگران، شکایت از نداشتن اختیارات ، شعار کار شکنی دیگران ، متمرکز شدن بر چند مسئله ، عدم مبارزه جدی با اخلاگران اقتصادی و مفسدین فی الارض و اختلاس کنندگان ، رانت خواران و غافل ماندن از بقیه و…مشکلات اصلی و کنونی کشور و عامل بروز مشکلات است که نباید از آن غافل بود.

این روزها بیشتر از همیشه به همگرایی ، یکدلی ، همکاری ، تلاش و پشتکار ، مبارزه با فساد و تبعیض و رانت و اختلاس ، وحدت ملی ، توجه به نیروی انسانی کارآمد و توانمند ، بهره گیری از ظرفیت های توسعه ای و پرکردن خلاهای مدیریتی و در کلام ید واحده بودن و توجه به همه داشته های داخلی و تقویت حوزه دیپلماسی خارجی ، تسهیل قوانین و جلوگیری از تصویب قوانین دست و پاگیر و کاهش بورکراسی اداری و افزایش سرمایه گذاری داخلی و خارجی و دهها نکته ریز و درذشت دیگر نیازمندیم و در این راه سخت تعلل و خیانت و تفرقه و کم کاری جایز نیست و همه جریان ها و گروهها باید برای کم کردن این مشکلات تلاش مضاعف تری از خود نشان دهند.

Print Friendly, PDF & Email
کدخبر : 116241




دیدگاه خود را به ما بگویید.