تاریخ انتشار :دوشنبه ۱ خرداد ۹۱.::. ساعت : ۱۱:۵۶ ق.ظ

   339 بازدید

آیا وقت آن نرسیده که فکری به حال این رشته بکنیم؟!

ورود به زورخانه به معنی پذیرفتن فرهنگ حاکم بر آن است که ظرافت های بسیاری دارد که نخستین آن خم کردن سر به نشانه فروتنی هنگام ورود به این مکان است تا هم احترام قدسی محل ورزش رعایت شود و هم نشان داده شود که در این مکان اولین موضوعی که اهمیت دارد افتادگی و خاکساری است نه زورمندی و قدرت بدنی.

شاید ورزش زورخانه ای تنها رشته ای باشد که اصولاً از اول چیزی به عنوان حریف و شکست تعلیم داده نمی شود چون اساساً در این ورزش در مقایسه با سایر رشته ها حریف رودرویی وجود ندارد که پس از آن برد و باخت یا قهرمانی قابل تعریف باشد.

در ورزش زورخانه ای حریف اول و آخر ورزشکار خود خود اوست و اتفاقاً اگر کسی بتواند بر خود غلبه کند ورزشکار موفقی در این رشته ورزشی خواهد شد.

ورزش باستانی که دارای فرهنگ خاص خود است از آداب و رسوم ویژه ای نیز پیروی می کند که سحرخیزی،تشریفات و احترام به دیگران و به ویژه بزرگان و پیشکسوتان،ادای احترام به گود مقدس،میان داری،لباس های مخصوص،طهارت و پاکیزگی،دوری از دخانیات و مشروبات ،مرشدی،حماسه خوانی،حکمت گویی،احترام به ورزشکاران و گلریزان از مهمترین شاخصه های آن است.

در ورزش های زورخانه ای اخلاق حرف اول را می زند بنابراین آنانکه پیشکسوت ترند مزین به سجایای اخلاقی بیشتری باید باشند تا الگوی جوان ترها قرار گرفته شوند.

شاهنامه فردوسی به عنوان یکی از بزرگترین آثار زبان و ادبیات فارسی متنعم از ویژگی های پهلوانی ورزش باستانی است که در جای جای آن مدام به یلان و پهلوانان اشاره شده است.

اما این رشته ورزشی با فرهنگ سرشار خود که بر آمده از فرهنگ متعالی ساکنان ایران زمین می باشد آنگونه که شایسته است مورد توجه قرار نگرفته و در برشماری دلایل آن همین نکته بس که در استان 3 میلیون نفری آذربایجان غربی فقط 200 ورزشکار در این رشته فعالیت می کنند و در 17 شهر استان فقط 6 زورخانه وجود دارد که می تواند گواه کاملی بر بی توجهی به این رشته و غفلت از ظرفیت های آن باشد.

اساساً مجموعه ورزش های باستانی مورد اجرا در زورخانه که هدفگذاری آن به موازات آمادگی جسمانی ، ارتقاء بینش و زیست پهلوانی و زندگی متعالی در کنار مردم است ورزش بسیار ارزان قیمتی است که در مقایسه با بسیاری از رشته ها می توان از حداقل امکانات در این رشته بهره گرفت و سرمایه های جاودان اجتماعی برای جامعه پرورش داد و معرفی نمود.

مثلا” برای ساخت ورزشگاهی کوچک برای رشته فوتبال چند ده میلیارد تومان مورد نیاز است اما برای ساخت زورخانه ای آبرومند می توان با کمتر از نیم میلیارد تومان کاری ماندگار کرد که هم اینک در شهرستان خوی این اتفاق در حال رخ دادن است.

مهجوریت این رشته ورزشی در رسانه ها و به تبع آن در میان مسئولین آذربایجان غربی حتی پس از انقلاب نیز کماکان امتداد داشته و از این روست که ورود چندانی به توسعه مسئولانه آن مشاهده نمی شود و در چند دهه گذشته اتفاق خاصی در توسعه و ترویج آن اتفاق نیافتاده است.

این روزها جمعی از رهروان سیره علوی از کنار بارگاه امام هشتم در مشهد مقدس پا پیش گذاشته اند و در قالب برنامه هایی برای ترویج فرهنگ نهج البلاغه ، زورخانه ها را مورد توجه قرار داده اند تا در مسیر اعتلاء اندیشه بلند امام علی(ع) که پیوسته مقتدای پهلوانان بوده است این رشته ورزشی نیز مورد توجه مسئولانه مدیران و متولیان قرار گیرد.

علی ملا احمدی مدیرکل ورزش و جوانان آذربایجان غربی به کم بودن تعداد زورخانه های استان اذعان دارد و همزمان بر رویکرد وزارت ورزش و جوانان در توسعه ورزش پهلوانی تاکید می کند اما معتقد است این مهم با توجه مجموعه مدیریتی استان می تواند در مسیر توسعه قرار گیرد.

وی می گوید: اگر استانداری آذربایجان غربی کمکمان کند آماده ایم زورخانه ای با استاندارهای بین المللی احداث کنیم و در پی آن مسابقات مختلف این رشته را در استانمان میزبانی نماییم.

محمد آقایی پر

Print Friendly, PDF & Email
کدخبر : 4315




دیدگاه خود را به ما بگویید.