تاریخ انتشار :چهار شنبه 4 جولای 12.::. ساعت : 1:19 ب.ظ

   301 بازدید

pen

قلم به دست گرفتم که حرف حق بنويسم

هر آنچه را نتوان گفت بر ورق بنويسم

قسم به جان قلم خورده‌ام که ناي قلم را

به دست گيرم و تا آخرين رمق بنويسم

بر آن سرم که به‌رغم محيط در همه جايي

هر آنچه حق بپسندد به حقِ‌ حق بنويسم

محمد خطیب،پایگاه خبری تحلیلی جوان/ «ن وَالْقَلَمِ و َمَا يَسْطُرُونَ؛ نون، سوگند به قلم و آنچه مى‏نويسد». در روایات نورانی اسلامی، «ن» به عنوان اسم رسول‌الله‌(ص) و «القلم» به عنوان اسم امیرالمومنین علی(ع) تفسیر و تعبیر شده است، چون او تبلور معارف الهی و زبان او زبان حقایق صمدانی و باب مدینه علم و نقطه پرگار معارف و نقطه بای بسم‌الله است. او زبان و بیان و قلم و كلام و سخن حق و حقیقت و مجسمه علوم و معارف و كلمه جامعه الهیه و زبان اسلام و قرآن و تجلی اسمای حسنای الهی است. صاحب تفسیر «كنزالدقایق» می‌نویسد: «و امیرالمومنین‌(ع) را قلم نامیده‌اند چون همان‌طور كه قلم منشأ آثار و بركات فراوان برای بشریت و یكی از 2 زبان انسان و بازگوكننده ضمیر وی است و آنچه را كه او به نزدیكان می‌خواهد بگوید با زبان می‌گوید و آنچه را به كسانی كه از وی فاصله دارند می‌خواهد برساند، با قلم می‌رساند و زبان و قلم 2 زبان گویا و

2 نوع وسیله ابلاغ پیام انسان است و به واسطه قلم احكام دین حفظ می‌شود و امور عالمیان استوار می‌شود، این همه را در وجود مبارك امیرالمومنین‌(ع) به نحو احسن می‌توان یافت. او زبان و قلم حق است همان‌طور كه یدالله و عین‌الله و اذن‌الله است». آری ! مقام قلم، مقام علم حضرت حق متعال به نظام آفرینش و منشأیت برای خلقت و تجلی برای ایجاد و ایجاب برای وجوب و وجود و علم اجمالی و تفصیلی حق به موجودات و صدور حقایق وجودی و افاضات الهی بر لوح قضا و قدر و تقدیر و مشیت امر و خلق است. استقامت و استواری ملك و دین و تحقق عیش صالح، به بركت قلم و در سایه‌سار قلم است. قلم است كه دعوت‌كننده به حق است. قلم است كه مایه نورانیت دل‌ها و جان‌هاست. قلم است كه چون از دل سخن گوید و از سر اخلاص به جولان آید بر دل‌ها نشیند. قلم است كه یك كلمه و حكم آن می‌تواند موجب نجات انسان یا جامعه‌ای شود و در صورت خطا و غلط و منحرف بودن، می‌تواند انسان یا انسان‌هایی را گمراه كند. به قول معلم دوره ابتدايي‌مان، قلم است كه با يك حرف و حركت جان انسان را مي‌گيرد و بعضا نجات مي‌دهد، همان مثال معروف «بخشش، لازم نيست اعدامش كنيد»؛ يعني جابه‌جايي يك ويرگول توسط قلم مي‌تواند جان يك انسان را بگيرد و بالعكس. امیرالمومنین‌(ع) در باب شناخت انسان از قلم‌اش می‌فرماید: «عقول الفضلاء فی اطراف اقلامها؛ عقل‌های ارباب فضیلت در اطراف قلم‌های آنهاست». مردان صاحب فضیلت، با قلم‌های خود می‌درخشند و فضایلشان به بركت آثار قلمی و ادبی و معرفتی و هنری‌شان به دیگران به ارث می‌رسد و آثار ماندگار آنها، با هنر قلم‌هاست كه به دیگران منتقل می‌شود. اما با همه تفاصيلي كه درباره قداست قلم گفته شد، متاسفانه در طول قرن‌ها و دهه‌های اخیر، با توجه به گسترش ارتباطات رسانه‌ای، بسیاری از صاحبان قلم در این مرز و بوم حرمت قلم را پاس نداشتند و در جهت پاسداری از نعمت‌های خداوندی حركت نكردند و جلب رضایت حضرت حق را سرلوحه برنامه‌های خود قرار ندادند. افرادی که از قلم به عنوان ابزاری در جهت اغراض سوء سیاسی و فرهنگی و تحمیل دیدگاه‌های كج‌اندیشانه و انحراف‌گرایانه استفاده کرده و چه‌بسا آلودگانی كه خود را صاحب قلم دانسته و بدون در نظر داشتن اهداف الهی و شایستگی‌های لازم اخلاقی و فكری و روحی و سیاسی و معرفتی، مدعی چراغ به دستی شده و لاف و گزاف گفته و نه‌تنها در جهت التیام دردها و راهنمایی عقل‌ها و جان‌ها گامی برنداشته و بر زخم‌ها مرهمی ننهاده كه دل‌ها را ریش كرده و زخم‌ها را نمك پاشیده و بعضا بذر یأس و ناامیدی پراكنده‌اند. البته امروز میدان قلم و زبان و هنر از دیروز بسیار وسیع‌تر و ابزار و ادوات و تكنیك‌ها و تجهیزات بسیار گسترده‌تر شده است. امروز، وسایل پیام‌گیری و پیام‌رسانی و انتقال مفاهیم و ارتباطات و اطلاع‌رسانی بسیار سریع، حساس و دارای قلمروها و اشكال فراوان پیچیده است و روز به روز بر وسعت این حوزه از معارف بشری افزوده می‌شود و در اين بين رسانه‌ها از قدرت فوق‌العاده‌ای برخوردارند. حال در اين ميان مساله و موضوع اساسی، پاس داشتن حرمت قلم و ارباب قلم و پرهیز از ناشكری و ناسپاسی و تحریف و انحراف فكری و روحی و پاسداری از این حرمت، كرامت و شرافت و آلوده نكردن آن با امیال نفسانی و سلیقه‌های شخصی و تمایلات جناحی و وابستگی‌های سیاسی و آلودگی‌های اخلاقی و هوی‌هاي غرورآمیز و خودخواهانه است که باید مورد مداقه قرار گیرد. بنابراین، مقوله «قداست قلم» صحنه امتحان بزرگی است. چنانچه قلم‌ها آلوده شدند و در جهت آلودگی و انحراف و آلوده‌سازی قلم زده شد، به همان نسبت از ارزش‌های آنها كاسته می‌شود و قلم خادم، به قلم‌های دیگر تبدیل می‌شود. قلم پاك و پاكیزه و طاهر و مطهر، قلم خدمت و عبادت و منفعت و اعتلای ایمان و معنویت و مایه عزت و سربلندی و كرامت و شرافت انسان‌هاست. اما قلم مزدوری، قلم شیطانی، قلم وابستگی، قلم تزریق افكار بیگانگان، قلمی كه از ملت سلب هویت می‌كند، قلمی كه در راهی جدا از راه اسلام و عزت و استقلال و شخصیت اسلامی و ملی به كار گرفته می‌شود، قلمی كه راه را برای دشمنان هموار می‌كند، قلمی كه دشمنان آن را تحسین می‌كنند، قلم عبادت و خدمت نیست. آن صاحب قلم، خود حرمت‌ها را شكسته و حریم‌ها را دریده است. زخم اینگونه قلم‌ها از زخم شمشیر سخت‌تر و جراحات این دست و قلم به‌مزدان از جراحات تیر و نیزه و سنان تلخ‌تر است كه «جراحات السنان لها الالتیام و لایلتام ما جرح اللسان». در این باره حدیثی منقول در كتاب «كنز العمال» است كه می‌فرماید: روز قیامت صاحب قلم را در تابوتی از آتش می‌آورند، در حالی كه بر آن قفل‌هایی از آتش زده شده است. پس، در حال قلم او نگریسته می‌شود كه آن را چگونه به كار بسته است. اگر آن را در طاعت و رضایت خداوند به كار برده است، قفل‌ها باز و او آزاد می‌شود و اگر آن را در معصیت خداوند به كار گرفته باشد، در تابوت،

70 سال (یا 70 عمر، یا مدتی طولانی) خواهد ماند، تا…». قلم باید راهنمای سعادت و ترسیم‌كننده هویت انسان‌ها شود و حیات طیبه را به تصویر كشد. روح توحید و معرفت را در جام دل‌ها و جان‌ها سرازیر كند و انعكاس‌دهنده خط و خال یار و نقش و نگار پرده‌نشینان حرم صدق و صفا و عدالت و طهارت باشد. آری! بهترین شاهد و گواه بر حقانیت راه اسلام و ولایت و قرآن و عترت و حسین‌(ع) و عاشورا، ارزش‌های بلند مكتب و ظرفیت‌های وسیع معرفتی و قله‌های عظیم هدایتی و مشعل‌های پرفروغ ارباب عقول و اصحاب قلم و اندیشه و ادب و معرفت است. ناگفته پیداست، در اين ميان رسالت قلم به‌دستان ايراني دوستدار وطن و ارزش‌هايش اين است كه در جهت معرفی هویت واقعی و شخصیت عظیم اسلامی و انقلابی ملت بزرگ ایران اسلامی و آرمان‌های بلند امام راحل (ره) و رهبری انقلاب اسلامی و پاسداری از خون مقدس شهدا و دفاع از ارزش‌های والای مكتب امامت و ولایت و عترت گام‌های بلند و ارزشمند بردارند. با پشتكار و اخلاص و صفا و عشق و ایمان و ایثار، برای بزرگداشت و پاسداشت فرهنگ و هویت اسلامی و انقلابی و ولایی مردم خود و شخصیت عظیم ایمانی و قرآنی و تاریخی این ملت كهن تلاشی صادقانه و هنرمندانه و ابتكارآمیز را عهده‌دار شوند و اجازه ندهند عناصر بی‌هویت، خودباخته یا خودفروخته، شخصیت، هویت، كرامت، استقلال و عزت‌نفس این مردم خداجو و حقیقت‌طلب و عدالتخواه را زیر سوال ببرند و به باد ریشخند و اتهام بگیرند یا لكه‌دار كنند. در حقیقت ارباب قلم و ادب باید مانند چراغ بدرخشند و مانند شمع بسوزند تا روشنایی محفل جمع باشند. باید قلم را در خدمت علم و معرفت و حكمت و ایمان و عدالت به كار گیرند و از روابط سالم، سازنده، انسانی و عدالت‌خواهانه سخن گویند.

و اما سلام بر قلم!

سلام بر سوگند پروردگار که تو را در آیه‏هایش صدا کرده است! سلام بر تو که در قرآن خدا، نامت جاودانه است! پروردگار، تو را تقدیس کرد و به خاکیان بشارت داد تا در رکاب تو، همه حقیقت را بر جریده عالم ثبت کنند.

تو را آنگونه آفرید که از گلوی تو، خون کلمات آسمان و زمینی بر صفحه‏ها جاری شود. تو را آفرید تا بسرایی، بنویسی؛ تا رازهای شگفت‌آفرینش را فریاد کنی.

سلام بر قلم‏هایی که سرِ ارادت خود را بر سجده‏گاه سپید کاغذهای تسلیم فروآوردند و از حقیقت نوشتند و فرشتگان، چرخش اراده آنها را فراتر از خون شهید، بوسه زدند! قلم‏ها، رسالتشان بزرگ است؛ اگر صاحبان قلم و قلم‌فرسایان بدانند که چه می‏نویسند و چه می‌نگارند. /وطن امروز

Print Friendly
کدخبر : 6050




2 دیدگاه

  1. Very informative blog post.Thanks Again. Awesome.

  2. review says:

    I am so grateful for your post. Really Great.

دیدگاه خود را به ما بگویید.