تاریخ انتشار :یکشنبه 18 دسامبر 16.::. ساعت : 8:40 ق.ظ

   527 بازدید

خدیو
فضاهای عمومی فعلی و نامگذاری آنها نه تنها به خلق امیدها و خاطرات مشترک کمک نمی کند، بلکه آرزوها و یادآوریهای رقیب را برمی انگیزاند.
جوان پرس : دکتر صلاح الدین خدیو روزنامه نگار مهابادی در یادداشت زیر به بررسی وضعیت شهر نقده با توجه به ساختار دو قومیتی این شهر پرداخته است.
گذشتن از حق قصاص و بخشودن گناه قاتل پشیمان، فرهنگ زیبایی است که از قدیم الایام در میان ما وجود داشته است. خبری که دیروز بر خروجی خبرگذاریها قرار گرفت، طراوت و زیبایی ویژه ای داشت.
والدین کرد و اهل سنت مقتول نقده ای، از قصاص قاتل ترک و شیعه باز هم نقده ای گذشتند و دل خانواده ای را شاد کردند. شادی که نه به وصف می آید و نه می توان بهایی برایش گذشت.
نقده شهری است دوقومیتی و تاریخ همزیستی کردها و ترکها، قدمتی دستکم دویست ساله دارد.
اقدام انسانی دیروز اما نهالی جدید در این باغ دوستی کاشت که ثمره اش را فقط حاضران نمی بینند. آیندگان و نوباوگان فعلی هم از آن بهره خواهند برد.
سه روز پیش باز خبری از نقده منتشر شد. شهرداری به مناسبت هفته وحدت مجسمه ” زن قره پاپاق ” را در میدان وحدت این شهر نصب کرد.
عکسهای منتشر شده تندیس زیبایی را نشان می داد که به خوبی ظرافتها و زیباییهای بخشی از فرهنگ عامه ـ فولکلور ـ ترکی را تداعی می نمود.
پرسشی که اما بلافاصله سر بر می آورد این بود که چرا در کنار آن نمادی از کردها هم نصب نشد تا مفهوم وحدت را بنمایاند؟
بدون بررسی تغییرات منظره شهر در سالیان اخیر اندیشیدن به غیبت المانهای کردی در کنار تندیس زن قرپاپاق ممکن نیست.
واقعیت آن است که در سالهای اخیر مدیران شهری نقده کمترین اهتمام را به بازنمایی تنوع قومی و مذهبی شهر در نامگذاری معابر و اماکن عمومی داده اند.
هر ناظری با پیگیری تحولات اتفاق افتاده در این حوزه به این نتیجه منطقی می رسد که هدف نهایی متولیان امر، ارائه تصویری یکدست و تک ساحت از هویت قومی شهر است.
دامنه افراط در این زمینه تا حدی است که اسامی قدیمی و جاافتاده کردی و فارسی هم از داس تغییر در امان نمانده اند.
تمایل شدید برای تغییر نام شهر و شهرستان از نقده به سلدوز به خوبی مبین این ادعاست.
تمرکز خدمات عمرانی شهرداری و ادارات دیگر بر نیمه شمالی شهر، سیمای شهر را دگرگون کرده است.
 استعاره های شمال و جنوب شهر که در تداول عامه برای توصیف مناطق محل سکونت فرادستان و فرودستان مالی به کار می رود، در نقده دقیقا بر مرزهای قومیتی منطبق شده است.
در منطقه کردنشین شهر کمترین کار عمرانی و خدمتگزاری صورت گرفته و هیچ نام و نشانه ای هم هویت قومی آن را نشان نمی دهد.
چه در هر دو مورد شاهد نوعی تجدید نظر افراطی در انگاره های پذیرفته شده هستیم.
نقده چگونه شهری باید باشد؟
شهرهایی که در اندیشه آینده هستند، به بازنمایی ساکنان و ناظران از درک شهری اهمیت زیادی می دهند.
سیاستهای شهری فعلی بوضوح در خدمت چنین آرمانی نیستند. نرخ بالای مهاجرفرستی نقده مبین نارضایتی از این سیاستها و ناامیدی از اصلاحشان در کوتاه مدت است.
سرشماریهای متوالی دهه های اخیر بیانگر رکود جمعیتی نقده علیرغم وفور منابع آبی و خاکی و جاده های مناسب است.
در واقع شهری که نه تقدیر آن فقر است و نه محکوم قهر طبیعت، از رهگذر سیاستهای شهری نادرست، جایگاه مناسب و طبیعی خویش را از دست داده است.
همه ما با انگاره و استعاره آشنای ” شهر پیشرفت ” آشنا هستیم. نقده در درک جمعی و در بازنماییهای گونه گون آن، از این انگاره فاصله گرفته و قافیه را به پیرانشهر باخته است که سابقه مدنیت آن از همه شهرهای همطراز آن در آذربایجان غربی کمتر است.
اغراق نیست که بگوییم هر شهری روحی دارد که خاطرات فردی و جمعی شهر تار و پود آن را تشکیل می دهد.
رخدادهای سرنوشت ساز، لحظات جشن و عزا و افتتاحیه ها، آرزوها و امیال معطوف به آینده شهر را بر می انگیزند.
شک نباید کرد که شهر دوپاره شده فعلی به دوپارگی و شیزوفرنی روح شهر و وجدان جمعی آن هم می انجامد.
فضاهای عمومی فعلی و نامگذاری آنها نه تنها به خلق امیدها و خاطرات مشترک کمک نمی کند، بلکه آرزوها و یادآوریهای رقیب را برمی انگیزاند.
نیاز امروز نقده توسعه است. توسعه متوازن بدون رجعتی دوباره به مفاهیم اخوت و برادری بدست نمی آید.
اگر بلوار آذربایجان نقده به میدان کردستان منتهی شود، درهای رحمت و نعمت هم بر شهر گشوده خواهد شد. بازنمایی درک شهری در وضعیت احترام به تنوعها و ارج گذاشتن به برادری و اخوت قومیتها، مثبت و ستودنی خواهد بود.
در چنین شرایطی است که سرمایه گذاران و کارآفرینان رغبت می کنند و به شهر می آیند.
چه نیکو خواهد بود که مسئولان شهر برای آغاز هر چه زودتر تندیس زن کرد را هم در کنار خواهر قره پاپاقش نصب نمایند.
* منبع : کردپرس
Print Friendly
کدخبر : 99379




دیدگاه خود را به ما بگویید.