تاریخ انتشار :جمعه ۳۰ دی ۹۰.::. ساعت : ۵:۰۰ ب.ظ

   659 بازدید

خبرگزاری جوان//چند روزی از اکران فیلم جدایی نادر از سیمین بیشتر نگذشته بود که رسانه ها شروع کردند به رقابتی کردن بین این فیلم و اخراجی های ۳، از همان اول هم معلوم بود که ذائقه تفریحی سینمای مردم ایران، اخراجی ها را ترجیح می دهد.

اما اشتباه بزرگی بود اگر کسی اخراجی های سه را که برعکس نسخه یک آن چندان دلچسب نبود، نماینده ی دلسوزان نظام بداند، اما شاید فقر شدید در نمایش نگاه آنها این مسئله را دامن زد، همین رقابت خودساخته مرا ترغیب کرد تا فیلم فرهادی را هم ببینم، با اینکه تخصصی در زمینه هنر نداشتم اما احساس کردم این فیلم از سطح هنری بالایی برخوردار است، ولی تنها بخش کوچکی از جامعه ایران را که متاسفانه بسیار هم تاریک است از منظر اقلیتی که خود را برتر از سایرین می دانند، نمایش می دهد.

به همین دلیل با خود گفتم کاش خارج از کشور کسی این فیلم را نبیند، چون اصلا چهره مناسبی از ما در ذهن مردم دنیا که حالا و پس از بیداری اسلامی منطقه بدجوری سعی میکنند از محدودیت های حکامشان خارج شده و از دریچه ای که از داخل ایران بازشده، وضعیت ما را ببینند نداشت، متاسفانه اینطور نشد، چرا که گویی حاکمان دنیا خود هم می دانستند دیگر دریچه هایشان رو بسوی ایران اثر گذاری لازم را ندارد و باید نگاه مردمشان را از پنجره ای اثر گذار تر که از درون کشورمان باز شده و آن را بیشتر ترجیح می دهند به داخل ایران معطوف نمایند.

در این یادداشت اصلا قصد انتقاد یا کم اثر نمودن جوایز آقای اصغر فرهادی را ندارم چرا که ایشان فیلمش را در مکتبی که او را پرورش داده است ساخته و طبیعتا از جوایز آنها هم خوشحال است و قطعا ایرادی به ایشان وارد نیست چون آنطور که فکر می کرده به کشورش خدمت نموده، اما گلایه من از اهالی هنر است که خود را فرزندان خمینی کبیر(ره) می دانند، چرا نگاه شهیدان آوینی، همت، باکری، بهشتی وغیره در فیلم های شما کمتر دیده می شود؟ چرا مردمان قیام نه دی در فیلم های شما همذات پنداری نمی کنند؟ چرا راه شهیدان عرصه علمی و هزاران دانشجویی که برای ادامه راه آنها ثبت نام کرده اند، در فیلم های شما دیده نمی شوند؟ چرا از دل هنر این کشور بازیگرانی به خارج صادر می شوند، که برای جبهه برهنگی تلاش می کنند؟ چرا کسی برای معرفی ایران واقعی، کاری در خور توجه نمی کند؟ چرا کسی “پیوند علی و فاطمه” را نمی سازد؟ و چرا فیلمی ساخته نمی شود که جایزه اش رضای خداوند باشد؟ چرا همچون حرکت شهید احمدی در عرصه علمی، در وادی هنر چنان ضربه ای به دشمن نمی زنید که دشمن به جای تبریک در فکر ترور شما باشد؟و چرا های بسیار دیگر.

و اما آقای فرهادی عزیز من بعنوان یک ایرانی که نظر شخصی اش را می نویسد، فیلم شما را نماینده خوبی برای کشورم نمی دانم، البته اعتراف می کنم که اگر نماینده نگاه کامل به ایران بودید، قطعا امروز دولت آمریکا به شما تبریک نمی گفت و خط کش های حاکمان امروز دنیا، این همه موفقیت را به شما هدیه نمی دادند.

چقدر دلمان برای سید شهیدان اهل قلم تنگ شده است که می گفت “حقيقت اين است كه كسب توفيق در جشنواره هاي خارج از كشور، ارزشي را اثبات نمي كند. آنها به تكنيك محض جايزه نمي دهند و راهشان نيز با ما متفاوت است. تكنيك و محتوا را نيز نمي توان از يكديگر تفكيك كرد و چون اين چنين است، پر روشن است كه آنها كدامين فيلم ها را می خواهند”/الف

Print Friendly, PDF & Email
کدخبر : 1121




دیدگاه خود را به ما بگویید.